op het zomerse muziekfeestje in Ermelo


Afgelopen zaterdag was 'Hodgepodge' voor de zesde keer van de partij op Fête de la Musique in Ermelo. Aan de elfde editie van het Ermelose muziekfeestje, dat zich maar liefst op 33 locaties afspeelde, deden meer dan 1250 deelnemers mee las ik ergens. 'Hodgepodge' beet in de Stationsstraat op locatie nummer 8 van het programma de spits af bij boekhandel Riemer & Walinga. We hadden ons buiten voor de etalage amper opgesteld, toen op het Raadhuisplein aan de overkant van de straat een andere band met de nodige versterking even van leer trok. Moet kunnen natuurlijk, zeker op een muziekfestival, maar we zaten te dicht op elkaars lip, we konden ons zelf niet meer horen. Dan toch maar naar binnen, waar ze eigenlijk ook op hadden gerekend. De piano werd voor ons aan de kant geschoven, en zo hadden we daar tussen de boeken met z'n viertjes een prima plekje. Voor een enthousiaste groep luisteraars hebben we daar drie kwartier met plezier ons best gedaan om de sterren van de hemel te spelen.

Winkelcentrum De Enk, ofwel locatie nummer 19 van het programma, was onze volgende speelplek. Spelen op een pleintje in de zon, die zich inmiddels steeds vaker liet zien, voelt uiteraard anders aan dan in een besloten ruimte, en al helemaal zonder versterking. Het was even knap wennen voor ons, maar gezien het applaus van een respectabel aantal mensen dat in het voorbijgaan naar ons bleef staan luisteren, kwamen we kennelijk toch redelijk verstaanbaar over.

Ons derde en laatste optreden was in Proeverij de Ontmoeting aan de Stationsstraat, de nummer 7 van het programma. Een bekende plek voor 'Hodgepodge', tijdens alle vijf voorgaande edities waarin wij van de partij waren hebben we daar met genoegen gespeeld. Proeverij de Ontmoeting is dé ontmoetingsplek voor winkelend publiek, toeristen, zakenmensen en mensen met een verstandelijke beperking. Met name dat laatste is vrij uniek, de spontaniteit daar van de medewerkers met een verstandelijke beperking die ook nog eens in staat zijn om iedereen op voortreffelijke wijze van dienst te zijn, is ook zonder muziek in de tent al een beleving van niveau. Maar het niveau stijgt uiteraard met muziek! Het liep vol, stoelen werden bijgesleept, iedereen blij. Het was weer lekker spelen daar, we kwamen dan ook niet weg zonder toegift. Harderwijk, 25 juni 2018.

regen, wind & muziek in de Bataviahaven


Honderd jaar geleden, om precies te zijn op 14 juni 1918 werd de Zuiderzeewet in het Staatsblad afgekondigd. De feestelijkheden omtrent een eeuw Zuiderzeewet worden dit weekend in de Bataviahaven in Lelystad groots gevierd. Met een vlootschouw afgenomen door Prinses Beatrix al varend op de 'Groene Draeck' langs een bonte verzameling werkschepen, motorschepen, sleepboten, baggerschepen, zeiljachten en historische recreatieschepen is gisteren de aftrap genomen. was ook van de partij. Musicerend aan de steiger in de kuip van het ons zo vertrouwde zeiljacht 'Kind of Magic' van Henk en Joke trotseerden we de aantrekkende wind. Maar toen het ook nog begon te regenen werd het andere koek, daar kunnen onze instrumenten echt niet tegen. Prinses Beatrix is kennelijk weerbestendiger want die zagen we op dat ogenblik even verderop in de haven aan het roer van de 'Groene Draeck', onder begeleiding van loeiende sirenes, stoomfluiten en toeters en bellen van allerlei schepen aan de steigers voorbij varen. Ze kent haar 15 meter lange Lemsteraak na 62 jaar natuurlijk als de spreekwoordelijke broekzak, maar evengoed petje af voor de 'grande dame'.



In de kajuit heeft de feestelijkheden voortgezet met aanhang en sterke verhalen en lekkere drankjes en hapjes die Joke had klaargemaakt. En tenslotte werden we met z'n allen ook nog uitgenodigd om een grote pan zelfgemaakte nasi soldaat te maken. Dat lieten we ons uiteraard geen twee keer zeggen. Henk en Joke bedankt voor alles, het was een leuke en gezellige middag op de 'Kind of Magic' in de Bataviahaven! Harderwijk, 15 juni 2018.

HODGEPODGE op Aaltjesdagen in H'wijk


Pijpenstelen regende het, staccato roffelde de regen zijn partij op het enorme tentdak, waarbij elk ander geluid verstomde. Maar goed dat we een degelijke geluidsinstallatie bij ons hebben. Ook al deden we het in ijltempo, een kletsnat pak was niet of nauwelijks te voorkomen bij het uitladen van onze spullen. We kregen het een beetje te doen met de bemanning op de tientallen botters, die zonder wind in deze stromende regen deelnamen aan de bokkingrace op het Wolderwijd. Het zijn immers de mensen waarvoor wij straks, als ze allemaal terug zijn, gaan spelen. Zover was het echter nog niet, eerst moesten we nog maar eens zien dat we in de tent op het enorme podium onze installatie op tijd kregen opgebouwd en ingeregeld. We hadden nog wel even tijd, maar op het moment suprêm moesten we uiteraard wel klaar zijn. En dat lukte prima, tegen halfvier, de regen was inmiddels opgehouden, opende 'HODGEPODGE' het concert met 'I'II tell me ma'. Langzaamaan begon de tent vol te druppelen en werd de toenemende kakofonie aan decibellen enthousiast door het maagdelijke tentdoek weerkaatst. We kwamen er nog boven uit, maar plotseling kregen we een kink in de kabel, stroomuitval, alsof we ineens in een studio musiceerden die louter met watten was bekleed. Even hebben we het nog zonder geluidsversterking geprobeerd, maar dat was zoals uit onderstaand filmpje wel blijkt geen doen. De zaal hoorde ons niet of nauwelijks, en zelf hoorden we boven het decibellengeweld van de zaal ook amper wat we deden.



Toen de stroom weer met ons was, hebben we ons repertoire hervat. Echter al snel speelde het fenomeen stroom ons wederom parten. Volgens de organisatie lag het probleem bij één van de botters in de haven. Maar ja welke dan? Enfin, op een gegeven moment was er weer prik op de kabel en konden we weer verder met ons repertoire. Hoewel de tent, mede gezien het tijdstip, inmiddels een beetje aan het leeglopen was, heeft 'HODGEPODGE' alvorens de stroom voor de zoveelste keer uitviel, toch nog met genoegen een aantal lyrics te berde kunnen brengen. Maar toen was het jammer genoeg wel voorbij. De volgende keer graag beter, mogelijk is een eigen stroomaggregaat nog zo gek niet! Harderwijk, 8 juni 2018.

'HODGEPODGE' bij SK Vloot in Lelystad.


De Bataviahaven in Lelystad lag afgelopen zaterdag 12 mei vol met SK Kotters. Er lagen naar schatting 35 à 40 kotters afgemeerd, waarvan de eigenaren aangesloten zijn bij de 'Vereniging SK Vloot' die dit jaar tien jaar bestaat. Een reden voor een feestje dus, met uitstapjes in en om Lelystad en een barbecue in een tent op de haven. Ter accentuering van de feestvreugde werd op de valreep 'HODGEPODGE' gevraagd een bijdrage te leveren, en daar zeiden we natuurlijk geen nee tegen. Geen probleem, ook al hadden we er al wel een middagje spelen opzitten. (Zie in archief stukje 'HODGEPODGE' naar WSV Nulde 60 jaar). Het was een leuk optreden, niet in de laatste plaats door de interactie van de gasten. Er werd gedanst en er werd luidkeels meegezongen. Een bijzonder sfeertje daar op die haven met al die SK Kottertjes. Maar aan alles komt een eind, met het bekende 'Goodnight Irene' namen we daarom even over tien afscheid van elkaar.


HODGEPODGE in de BATAVIAHAVEN from E Veldkamp on Vimeo.

'HODGEPODGE' naar WSV Nulde 60 jaar


Omdat WSV Nulde dit jaar 60 jaar bestaat was het zaterdag 12 mei j.l. feest op Nulde. De haven lag er in het zonnetje stralend bij, veel schepen gepavoiseerd met seinvlaggetjes en ander gewapper. 'HODGEPODGE' was ook uitgenodigd, aan boord van de ruim honderdjarige sleepboot 'DINA', kwamen we al spelend met de vrolijke klanken van de Irish traditional 'Dicey Reilly' de havenkom invaren. Het was een levendige bedoening in de haven, er werd geflyboard en er werd gevaren met modelbootjes. En op de kant nog meer muziek en veel vrolijke mensen met een drankje en een hapje. Er was een nautische markt en een prachtige spiegeltent, en ergens werd een uitgebreide barbecue ingericht met een heus varken aan het spit. Kortom, het was een gezellige boel, 'HODGEPODGE' prees zich dan ook gelukkig dat ze met haar Irish songs een bijdrage heeft kunnen en mogen leveren aan de feestvreugde!


HODGEPODGE op WSV Nulde 60 jaar. from E Veldkamp on Vimeo.

Zie voor een impressie van de feestvreugde op Nulde ook http://deputtenaer.nl/lokaal/spektakel-op-nulde-439470

A traditional Irish song by Hodgepodge.


Fragment Noord-Ierland met plaatsen Enniskillen en Monaghan.
De dragonders uit Enniskillen zagen er in hun prachtige rood/blauwe tenue met hun glanzende sabels, karabijnen en pistolen uit om door een ringetje te halen. Te mooi eigenlijk om te vechten, maar daar waren ze in Enniskillen ook even niet mee bezig. Want hoewel de oorlog nog niet voorbij was, ging het toch al een tijdje goed met Enniskillen en de rest van het groene eiland. De snelle jongens van het beroemde regiment liepen daarom dagelijks op het kazerneterrein enkel gedisciplineerd te paraderen en mooi te zijn!
Dat bleef uiteraard niet onopgemerkt. Toeschouwers genoeg, zo ook Flora, een mooie meid uit het ca. 60 km oostelijker gelegen stadje Monaghan, die smoorverliefd was op dragonder William, Willy voor intimi. Ze keek haar ogen uit! Dit tot groot verdriet van de ouders van Flora, die de omgang van hun dochter met zo'n dragonder uit Enniskillen niet zo zagen zitten. Maar die opstelling zou volgens de jongelui wel veranderen als de oorlog echt voorbij zal zijn.
De beknopte enigszins vrije vertaling door ondergetekende geeft de strekking weer van 'The Enniskillen Dragoons'. De populaire Irish traditional, die door veel musici en bandjes wordt vertolkt, zo ook door vindt volgens Bartjens zijn oorsprong in Ulster. De lyric ging oorspronkelijk over de Royal Inniskilling Dragoons of Ireland, een cavalerieregiment dat door koning William in 1688 werd opgericht. H'wijk, 9 maart 2018.

The Enniskillen Dragoons Traditional

Fare thee well Enniskillen, fare thee well for a while
And all around the borders of Erin's green isle
And when the war is over we'll return in full bloom
And we'll all welcome home the Enniskillen Dragoons

A beautiful damsel of fame and renown
A gentleman's daughter from Monaghan town
As she drove by the barracks this beautiful maid
Stood up in her coach to see Dragoons on parade

Fare thee well Enniskillen, fare thee well for a while
And all around the borders of Erin's green isle
And when the war is over we'll return in full bloom
And we'll all welcome home the Enniskillen Dragoons

They were all dressed out like gentlemen's sons
Their fine shining sabres and their carbine guns
Their silver mounted pistols, she observed them full soon
Because she loved an Enniskillen Dragoon

Fare thee well Enniskillen, fare thee well for a while
And all around the borders of Erin's green isle
And when the war is over we'll return in full bloom
And we'll all welcome home the Enniskillen Dragoons

Flora dear Flora your pardon I crave
It's now and forever that I'll be your slave
Your parents have insulted both morn, night and noon
Because you would wed an Enniskillen Dragoon

Fare thee well Enniskillen, fare thee well for a while
And all around the borders of Erin's green isle
And when the war is over we'll return in full bloom
And we'll all welcome home the Enniskillen Dragoons

Willie dearest Willie don't heed what they say
For children their parents are bound to obey
But when the war is over they'll all change their tune
And you'll roll me in your arms by the light of the moon

Fare thee well Enniskillen, fare thee well for a while
And all around the borders of Erin's green isle
And when the war is over we'll return in full bloom
And we'll all welcome home the Enniskillen Dragoons

Thousands are Sailing door Hodgepodge


De lyric 'Thousands Are Sailing', in 1988 uitgebracht door de in 1984 opgerichte Iers-Engelse folk/punkband 'The Pogues', is geschreven door singer-songwriter and guitarist Phil Chevron (Dublin, 1957-2013). Het is een song over emigratie vanuit Ierland naar Amerika tijdens de grote hongersnood in de 19e eeuw. Bizar is dat de lyric tijdens een emigratiegolf, als gevolg van grote werkloosheid in Ierland, in de jaren 80 van de vorige eeuw is geschreven. Het is en blijft een relevant onderwerp, en gezien de vele immigranten die tegenwoordig naar Europa komen niet alleen in Ierland, maar dat terzijde. Het gaat in de lyric niet alleen over emigratie, maar ook en vooral over het behoudt van erfgoed van de Iers-Amerikanen. Wat en hoe voel je je als emigrant. Het is een prachtige, maar beetje trieste song voor emigranten die het gehaald hebben, maar hun thuisland missen. Echter ook van kop op, maak er wat van en blijf jezelf! Muzikaal gezien doet 'Hodgepodge' al een tijdje zijn best inhoud en emotionele lading van de lyric met veel inzet en plezier te vertolken. H'wijk, 7 maart 2018.

'Thousands Are Sailing'

The island it is silent now
But the ghosts still haunt the waves
And the torch lights up a famished man
Who fortune could not save

Did you work upon the railroad
Did you rid the streets of crime
Were your dollars from the white house
Were they from the five and dime

Did the old songs taunt or cheer you
And did they still make you cry
Did you count the months and years
Or did your teardrops quickly dry

Ah, no, says he, ’twas not to be
On a coffin ship I came here
And I never even got so far
That they could change my name

Thousands are sailing
Across the western ocean
To a land of opportunity
That some of them will never see
Fortune prevailing
Across the western ocean
Their bellies full
Their spirits free
They’ll break the chains of poverty
And they’ll dance

In Manhattan’s desert twilight
In the death of afternoon
We stepped hand in hand on Broadway
Like the first man on the moon

And “The Blackbird” broke the silence
As you whistled it so sweet
And in Brendan Behan’s footsteps
I danced up and down the street

Then we said goodnight to Broadway
Giving it our best regards
Tipped our hats to Mister Cohan
Dear old Times Square’s favorite bard

Then we raised a glass to JFK
And a dozen more besides
When I got back to my empty room
I suppose I must have cried

Thousands are sailing
Again across the ocean
Where the hand of opportunity
Draws tickets in a lottery
Postcards we’re mailing
Of sky-blue skies and oceans
From rooms the daylight never sees
Where lights don’t glow on Christmas trees
But we dance to the music
And we dance

Thousands are sailing
Across the western ocean
Where the hand of opportunity
Draws tickets in a lottery
Where e’er we go, we celebrate
The land that makes us refugees
From fear of Priests with empty plates
From guilt and weeping effigies
And we dance