Een bijzondere repetitieavond in Ermelo

In 'Uit met Esther' een TV programma van Omroep Gelderland, plukt Esther elke week iemand van de straat om samen een voorstelling, concert of tentoonstelling te bezoeken, en verder laat ze haar licht schijnen over portretten, straatkunst, terugblikjes en natuurlijk uit-tips! Vanuit deze optiek bezien hebben ze een paar bands uitgekozen die z.g. aan het repeteren zijn voor het tiende Fête de la Musique in Ermelo op zaterdag 24 juni a.s. 'Hodgepodge', die dit jaar voor de vijfde keer van de partij zal zijn, zij het deze keer helaas in een kleinere samenstelling wegens ernstige ziekte van Hans, was om de één of andere reden één van de twee uitverkoren bands. Voor de opnamen hadden ze voor 'Hodgepodge' afgelopen maandagavond de Oude Kerk in Ermelo gereserveerd.

Een bijzonder fraaie repetitieruimte kan je wel zeggen. De oudste gedeelten van de kerk dateren van ruim 1000 jaar geleden. In de loop der tijden zijn er uiteraard heel wat verbouwingen geweest. Zijvleugels zijn aangebouwd, galerijen aangebracht, consistoriekamer erbij gebouwd, ramen geplaatst en verplaatst. Maar toen de kerk van 1970 tot 1973 ingrijpend gerestaureerd werd onder leiding van ir. v. Hoogevest zijn er weer allerlei aanbouwsels verwijderd. Een lastige opgave, omdat de kerk zoals gezegd in de loop der tijden in fasen tot stand gekomen is, en daarom soms moeilijk te bepalen is wat wel en niet weg kan bij een restauratie. Maar het is bij dit fraaie Rijksmonument allemaal goed gelukt. Na ruim 1000 jaar klinken in de galmende ruimte van de Oude Kerk nog elke zondag de sacrale liederen van max. 400 gelovigen die er in kunnen!

Maar de muziek die afgelopen maandagavond tegen de gewijde muren van de Oude Kerk opsteeg was niet bepaald sacraal te noemen. De Irish ballads en folk music die 'Hodgepodge' ten gehore brengt is meer van de profane orde. Maar daar trokken de eeuwenoude muren van de Oude Kerk zich niets van aan, gewijd of niet, de akoestiek in de lege kerk was ook voor ons overweldigend. De 'Working Man' klonk er daarom wel een tikkeltje anders door dan we gewend zijn. Na de opname volgde er nog een kort interviewtje met 'Hodgepodge', maar die taak heeft Ger namens en voor ons op zich genomen. En toen was het klaar! In de uitzending van 22 juni a.s. zal 'Hodgepodge' volgens Bartjens dus even te zien en te horen zijn in 'Uit met Esther', het wekelijks TV programma van Omroep Gelderland.

Oude Kerk Ermelo from E Veldkamp on Vimeo.

En inderdaad, 'Hodgepodge' is in de ruim 25 minuten durende uitzending 'Uit met Esther' van Omroep Gelderland op 22 juni j.l. vanaf minuut 14 even een minuutje leuk in beeld gekomen!

Op een regenachtig tiende Fête de la Musique heeft 'Hodgepodge' op zaterdag 24 juni j.l. als gebruikelijk weer op drie locaties in Ermelo gespeeld t.w. van 11.00 - 11.45 uur in De Ontmoeting; van 13.00 - 13.45 uur in Café Pinokkio en van 15.00 - 15.45 uur in De Dorpskamer. Verder hebben we 's avonds nog even van 18.45 - 19.00 uur op de receptie in de Dialoog gespeeld vanwege het tienjarig bestaan van Fête de la Musique in Ermelo. Het is altijd weer een heen en weer gesjouw met alle instrumenten, maar het was desalniettemin, en ondanks de regen weer een genoeglijk dagje muziek maken in Ermelo!

'Flight of Earls', the last Irish brain drain

'Flight of Earls'
I can hear the bells of Dublin, in this lonely waiting room; and the paper boys are singing in the rain; Not too long before they take us, to the airport and the noise; to get onboard a transatlantic plane; We've got nothing left to stay for, we have no more left to say; and there isn't any work for us to do; So farewell you boys and girls, another bloody Flight of Earls; our best asset is our best export, too...
Enz. enz. zo volgen er nog drie mooie coupletten van deze fraaie lyric!

De lyric 'Flight of Earls' die de Ierse singer/songwriter Liam Reilly (1955) in 1987 uitbracht, heeft sinds enige tijd ook in het repertoire opgenomen. Het is het verhaal van de grote brain drain van de jaren '80 van de vorige eeuw. Door de crisis destijds steeg de werkloosheid onder de beroepsbevolking tot bijna 20%. Ruim 300.000 mensen verlieten Ierland toen om elders in de wereld werk te vinden en een nieuw bestaan op te bouwen.

Het was niet voor het eerst in de Ierse geschiedenis dat veel Ieren naar elders vertrokken. Reeds in 1607 namen veel Ierse leiders de wijk naar het Europese vasteland, toen de Keltische orde langzaam ten onder ging nadat de Tudor vorsten Hendrik VIII, Edward VI, Mary I en Elisabeth I geheel Ierland hadden onderworpen. In 'Flight of the Earls', ofwel de vlucht van de graven wordt deze periode in vele toonaarden verteld en bezongen. Het is ook de periode waarin in feite de tweedeling van Noord-Ierland is begonnen. Een tweedeling die tot op de dag van heden nog regelmatig voor problemen zorgt.

over een mooie pakkende lyric gesproken

De Canadese singer-songwriter Rita MacNeil (1944-2013) schreef 'Working Man' in 1988. Een prachtige lyric over het wel en wee van de werkende man onder de grond, de mijnwerker. Een lyric die uiteraard niet grensgebonden is, ook het Verenigd Koninkrijk en Ierland heeft zijn mijnen. De sterk tot de verbeelding sprekende lyric werd dan ook niet lang daarna door allerlei bands gebracht, waaronder de Ierse zanggroep 'Celtic Thunder', bekend om zijn eclectisch theatrale stijl, maar ook door Mick Foster (1947) en Tony Allen (1952) en niet in het minst door 'The Dubliners' met de bekende folkzanger/gitarist Paddy Reilly (1939). En sinds 2016 heeft ook 'Hodgepodge' dit prachtige nummer op haar repertoire staan, en wordt het vol overgave en enthousiasme gebracht.

'Working Man'
Refrein
It's a working man I am and I've been down underground
And I swear to God if I ever see the sun
Or for any length of time, I can hold it in my mind
I never again will go down underground
Couplet
At the age of sixteen years, I quarreled with the spears
Who swore that never be another one
In the dark recess of the mines, where you age before your time
And the coal dust lies heavy on your lungs
Refrein
It's a working man I am and I've been down underground
And I swear to God if I ever see the sun
Or for any length of time, I can hold it in my mind
I never again will go down underground
Couplet
At the age of sixty four, he'll greet you at the door
And gently lead you by the arm
To the dark recess of the mine, he'll take you back in time
And tell you of the hardships that were had
Refrein 3x
It's a working man I am and I've been down underground
And I swear to God if I ever see the sun
Or for any length of time, I can hold it in my mind
I never again will go down underground

I never again will go down underground

Acte de présence in de Veluwse bossen

In hotel-restaurant 'De Hoeve van Nunspeet' hebben ze ook een Irish Pub. Je weet natuurlijk dat je in de bossen van de Veluwe zit, maar met een beetje fantasie waan je je toch elders in een Ierse kroeg. De hele inrichting is er naar, originele Tiffany-lamp, authentieke reclameborden, mokken, drankkannen, alles ademt de sfeer van een echte Irish Pub. 'Hodgepodge' voelde zich tijdens het optreden op de party van Hans afgelopen zaterdag 10 december dan ook helemaal op z'n plek. Hoewel onze muziek door de vorm en materiaal keuze van de ruimte wat donkerder klonk dan we van onszelf gewend zijn, deed dat aan de gezellige sfeer en enthousiaste reacties van de feestgangers niets af. We hebben vanaf acht uur tot ongeveer halfelf lekker gespeeld. Beginnen we doorgaans met ons openingsnummer 'Sing Irishman Sing', deze keer zetten we ter ere van de zeven kruisjes van onze accordeonist in met het alom bekende 'Lang zal ze leven', waarbij de hele pub van harte mee brulde. Min of meer naadloos gingen we daarna over op ons repertoire, alsnog beginnende met ons openingsnummer waarna er vele bekende en minder bekende nummers volgden. Opvallend was, dat deze keer bij 'Mary Mack' zoveel beentjes van de vloer gingen, waarschijnlijk mede door het enthousiaste geklepper van de spoons van onze jubilaris. Enfin, het was in die Veluwse Irish Pub tot in de kleine uurtjes een leuk avondje. 'Hodgepodge' heeft er in ieder geval erg van genoten!

'Hodgepodge' op een party in Nunspeet from E Veldkamp on Vimeo.

in vogelvlucht: impressies van een eiland

Toen 'Hodgepodge' eind vorig jaar in Lelystad werd gevraagd voor een optreden, (Zie stukje 'een kerstbijeenkomst in de Hanzeborg' van 16-12-'15) kregen we en passant ook de vraag of we vóór, maar mogelijk ook tijdens ons optreden iets van Ierland wilden laten zien. Bijvoorbeeld middels een doorlopende slideshow op de wand achter ons. Ze hadden op onze site gelezen dat 'Hodgepodge’ bestaat uit een enthousiaste groep muzikanten, ontstaan uit een stel vrienden die elkaar kennen van het zeezeilen en hun gemeenschappelijke passie voor Ierland. Dus gingen ze er een beetje vanuit dat we behalve het ten gehore brengen van Ierse folk en ballads, ter verhoging van de sfeer vast ook meer van Ierland konden laten zien. Uiteraard konden we dat, al hadden we zo'n slideshow natuurlijk niet zo liggen. Maar daar konden we wel wat aan doen. Met minimaal gebruik van privé opnames heb ik namens 'Hodgepodge' vervolgens onderstaande slideshow samengesteld. Tijdens het optreden werden de beelden ondersteund door de ballads en folk van 'Hodgepodge', buiten ons optreden klonk er ter ondersteuning van de beelden ook klassiek, jazz, blues, rock, etc. De multimuzikaliteit van de Ieren is nou eenmaal fameus!


Ierland from E Veldkamp on Vimeo.

een jubileumparty aan het Wolderwijd

Zondag 23 oktober 2016. Een prachtige herfstdag, een lekkere nazomerdag eigenlijk. Die aangenaam verstilde sfeer die de herfst zo eigen kan zijn. De terrassen in de stad zitten tjokvol, ingetogen vrolijkheid alom. Vanaf het terras van 'Monopole', één van de mooiste terrassen van Harderwijk, kijken Nico en ondergetekende van rond halfvijf uit over een wijds en stil Wolderwijd. Op de voorgrond wat eenden en zwanen, ogenschijnlijk doelloos ronddobberend op de bijna rimpelloze plas, het accentueert slechts de verstilling. En in de heiige verte zijn de vele windmolens in de Flevopolder en de bebouwing van Zeewolde nog net zichtbaar. Tijdloos voelden we ons even, maar aan het gemijmer kwam abrupt een eind toen Ger ineens voor onze neus stond, en ons er fijntjes op wees dat in 'Monopole' was uitgenodigd om te spelen, en we daarom binnen nog wel het één en ander te regelen hadden. Jeetje, natuurlijk, even de tijd vergeten. Enfin, nog geen man overboord, aan de slag. Binnen heerste al een aanstekelijk vrolijke drukte onder de aanwezige gasten. Terwijl onze gastheer en gastvrouw nog druk doende waren de vele feestgangers te verwelkomen, hadden wij ondertussen nog mooi de tijd om ons te installeren. 't Was weer even passen en meten maar dat zijn we gewend. Even over vijven was het zover en beet , na door onze jubilarissen te zijn aangekondigd, de spits af met het alom bekende 'Sing Irishman sing'. Hier en daar gingen ondanks de beperkte ruimte de beentjes al van de vloer en helemaal bij nummers als 'The wild rover' en 'Whisky in the Yar'. En natuurlijk werd er bij 'Red rose café', hier beter bekend als 'Het kleine café' enthousiast meegezongen. De stemming zat er goed in, voor we er erg in hadden zat onze speeltijd erop. Afgaande op de reacties van de jubilarissen en hun gasten, hebben ze ons optreden als een positieve aanzet voor een mooi jubileumfeestje ervaren. Zelf hebben we er sowieso van genoten, muziek maken doen we nou eenmaal graag. We wensen beide jubilarissen nog vele gelukkige maar bovenal gezonde jaren toe!

op zondagmiddag aan de Bergsche Maas

Zondagmiddag 11 september 2016 was het weer zo ver. In het intieme vestingstadje Heusden had de plaatselijke Ierse Folk & Shanty groep 'Deining' voor de 3e keer een Irish Folk & Shanty festival georganiseerd. De elf deelnemende groepen, waaronder 'Hodgepodge' kwamen uit heel Nederland, allemaal kleine groepen, niet groter dan 10 personen. Er werd zonder versterking op diverse locaties gespeeld, door 'Hodgepodge' o.a. in de tuin van het Gouverneurshuis, in cultureel café-restaurant 'De Republiek' en op het terras van stadsherberg 'Kareltje'. Er werd ook gespeeld op terrassen van andere horeca gelegenheden en in de haven aan boord van rondvaartboot 'Wiljo'. De optredens begonnen omstreeks 13.00 uur en eindigden rond 17.00 uur met een gezamenlijk optreden van alle deelnemende groepen alsmede publiek met het zingen en musiceren van enkele bekende Ierse ballads op de Vismarkt.

'Hodgepodge' begon in de tuin van het Gouverneurshuis, een prachtige tuin. Ik moest denken aan de hof van Eden, aan 'INT PARADYS' zal ik maar zeggen. Ik kwam op deze wonderlijke gedachte door de prachtige 17e-eeuwse gevelsteen die ik hier onderweg in de Breestraat had gezien, met daarop Adam en Eva 'INT PARADYS'. Het Gouverneurshuis, een gerestaureerd pand in Heusden-Vesting, dateert al uit 1592. Van oorsprong schijnt het de pastorie van de N.H. Kerk te zijn geweest en heeft de bekende Heusdense predikant Gisbertus Voetius er gewoond en gewerkt. Later werd dit karakteristieke huis in gebruik genomen als woning van de gouverneur, de militaire commandant van de vesting Heusden. Enkele gouverneurs luisterden naar klinkende namen als Charles de Levin, Floris van Brederode, Maximiliaan de Hornes, Willem van Nassau, Jacob van Wassenaar en Johan Theodoor Baron van Friesheim, wiens praalgraf in de Grote of Catharijne-kerk te bewonderen is. Als museum vertelt het de geschiedenis van Heusden. Het zij zo, allemaal leuke 'weetwatjes' maar voor ons optreden uiteraard niet relevant. Te merken aan de enthousiaste reacties van het publiek, moet onze muziek daar in die binnentuin prima hebben geklonken. Mogelijk zelfs analoog aan de hemelse klanken zoals die ooit hebben geklonken 'INT PARADYS'.

Het tweede optreden van 'Hodgepodge' vond plaats in cultureel café 'De Republiek' gevestigd in een rijksmonument aan de Hoogstraat. Het gebouw dateert van ongeveer 1600. De naam 'De Republiek' verwijst naar de patriottentijd in Heusden rond 1794. Het pand vervulde toen een belangrijke historische rol. We speelden nu binnen, maar ondanks het fraaie weer hadden we evengoed weer een enthousiast publiek.

Het derde optreden die middag van 'Hodgepodge' speelde zich af op het royale terras van stadsherberg 'Kareltje', een sfeervol Bourgondisch restaurant. De porties kibbeling waren ernaar, maar de smaak was minder, kennelijk gebakken in afgewerkte smeerolie. Het mocht de pret niet drukken! Het terras lag mooi en vrij gelegen op het zuid-westen, we zaten en speelden aan het eind van de middag dus nog lekker in het zonnetje. Wel jammer dat het volume van onze muziek op bepaalde plekken op het terras behoorlijk gereduceerd werd door een aantal glazen windschermen. Zo rond vijf uur hebben we met z'n allen de Vismarkt opgezocht, waar we als gezegd, hebben meegedaan aan de gezamenlijke slotmanifestatie. Einde van een mooie muzikale zondagmiddag in een vestingstadje aan de Bergsche Maas.