over een mooie pakkende lyric gesproken

De Canadese singer-songwriter Rita MacNeil (1944-2013) schreef 'Working Man' in 1988. Een prachtige lyric over het wel en wee van de werkende man onder de grond, de mijnwerker. Een lyric die uiteraard niet grensgebonden is, ook het Verenigd Koninkrijk en Ierland heeft zijn mijnen. De sterk tot de verbeelding sprekende lyric werd dan ook niet lang daarna door allerlei bands gebracht, waaronder de Ierse zanggroep 'Celtic Thunder', bekend om zijn eclectisch theatrale stijl, maar ook door Mick Foster (1947) en Tony Allen (1952) en niet in het minst door 'The Dubliners' met de bekende folkzanger/gitarist Paddy Reilly (1939). En sinds 2016 heeft ook 'Hodgepodge' dit prachtige nummer op haar repertoire staan, en wordt het vol overgave en enthousiasme gebracht.

'Working Man'
Refrein
It's a working man I am and I've been down underground
And I swear to God if I ever see the sun
Or for any length of time, I can hold it in my mind
I never again will go down underground
Couplet
At the age of sixteen years, I quarreled with the spears
Who swore that never be another one
In the dark recess of the mines, where you age before your time
And the coal dust lies heavy on your lungs
Refrein
It's a working man I am and I've been down underground
And I swear to God if I ever see the sun
Or for any length of time, I can hold it in my mind
I never again will go down underground
Couplet
At the age of sixty four, he'll greet you at the door
And gently lead you by the arm
To the dark recess of the mine, he'll take you back in time
And tell you of the hardships that were had
Refrein 3x
It's a working man I am and I've been down underground
And I swear to God if I ever see the sun
Or for any length of time, I can hold it in my mind
I never again will go down underground

I never again will go down underground

Acte de présence in de Veluwse bossen

In hotel-restaurant 'De Hoeve van Nunspeet' hebben ze ook een Irish Pub. Je weet natuurlijk dat je in de bossen van de Veluwe zit, maar met een beetje fantasie waan je je toch elders in een Ierse kroeg. De hele inrichting is er naar, originele Tiffany-lamp, authentieke reclameborden, mokken, drankkannen, alles ademt de sfeer van een echte Irish Pub. 'Hodgepodge' voelde zich tijdens het optreden op de party van Hans afgelopen zaterdag 10 december dan ook helemaal op z'n plek. Hoewel onze muziek door de vorm en materiaal keuze van de ruimte wat donkerder klonk dan we van onszelf gewend zijn, deed dat aan de gezellige sfeer en enthousiaste reacties van de feestgangers niets af. We hebben vanaf acht uur tot ongeveer halfelf lekker gespeeld. Beginnen we doorgaans met ons openingsnummer 'Sing Irishman Sing', deze keer zetten we ter ere van de zeven kruisjes van onze accordeonist in met het alom bekende 'Lang zal ze leven', waarbij de hele pub van harte mee brulde. Min of meer naadloos gingen we daarna over op ons repertoire, alsnog beginnende met ons openingsnummer waarna er vele bekende en minder bekende nummers volgden. Opvallend was, dat deze keer bij 'Mary Mack' zoveel beentjes van de vloer gingen, waarschijnlijk mede door het enthousiaste geklepper van de spoons van onze jubilaris. Enfin, het was in die Veluwse Irish Pub tot in de kleine uurtjes een leuk avondje. 'Hodgepodge' heeft er in ieder geval erg van genoten!

'Hodgepodge' op een party in Nunspeet from E Veldkamp on Vimeo.

in vogelvlucht: impressies van een eiland

Toen 'Hodgepodge' eind vorig jaar in Lelystad werd gevraagd voor een optreden, (Zie stukje 'een kerstbijeenkomst in de Hanzeborg' van 16-12-'15) kregen we en passant ook de vraag of we vóór, maar mogelijk ook tijdens ons optreden iets van Ierland wilden laten zien. Bijvoorbeeld middels een doorlopende slideshow op de wand achter ons. Ze hadden op onze site gelezen dat 'Hodgepodge’ bestaat uit een enthousiaste groep muzikanten, ontstaan uit een stel vrienden die elkaar kennen van het zeezeilen en hun gemeenschappelijke passie voor Ierland. Dus gingen ze er een beetje vanuit dat we behalve het ten gehore brengen van Ierse folk en ballads, ter verhoging van de sfeer vast ook meer van Ierland konden laten zien. Uiteraard konden we dat, al hadden we zo'n slideshow natuurlijk niet zo liggen. Maar daar konden we wel wat aan doen. Met minimaal gebruik van privé opnames heb ik namens 'Hodgepodge' vervolgens onderstaande slideshow samengesteld. Tijdens het optreden werden de beelden ondersteund door de ballads en folk van 'Hodgepodge', buiten ons optreden klonk er ter ondersteuning van de beelden ook klassiek, jazz, blues, rock, etc. De multimuzikaliteit van de Ieren is nou eenmaal fameus!


Ierland from E Veldkamp on Vimeo.

een jubileumparty aan het Wolderwijd

Zondag 23 oktober 2016. Een prachtige herfstdag, een lekkere nazomerdag eigenlijk. Die aangenaam verstilde sfeer die de herfst zo eigen kan zijn. De terrassen in de stad zitten tjokvol, ingetogen vrolijkheid alom. Vanaf het terras van 'Monopole', één van de mooiste terrassen van Harderwijk, kijken Nico en ondergetekende van rond halfvijf uit over een wijds en stil Wolderwijd. Op de voorgrond wat eenden en zwanen, ogenschijnlijk doelloos ronddobberend op de bijna rimpelloze plas, het accentueert slechts de verstilling. En in de heiige verte zijn de vele windmolens in de Flevopolder en de bebouwing van Zeewolde nog net zichtbaar. Tijdloos voelden we ons even, maar aan het gemijmer kwam abrupt een eind toen Ger ineens voor onze neus stond, en ons er fijntjes op wees dat in 'Monopole' was uitgenodigd om te spelen, en we daarom binnen nog wel het één en ander te regelen hadden. Jeetje, natuurlijk, even de tijd vergeten. Enfin, nog geen man overboord, aan de slag. Binnen heerste al een aanstekelijk vrolijke drukte onder de aanwezige gasten. Terwijl onze gastheer en gastvrouw nog druk doende waren de vele feestgangers te verwelkomen, hadden wij ondertussen nog mooi de tijd om ons te installeren. 't Was weer even passen en meten maar dat zijn we gewend. Even over vijven was het zover en beet , na door onze jubilarissen te zijn aangekondigd, de spits af met het alom bekende 'Sing Irishman sing'. Hier en daar gingen ondanks de beperkte ruimte de beentjes al van de vloer en helemaal bij nummers als 'The wild rover' en 'Whisky in the Yar'. En natuurlijk werd er bij 'Red rose café', hier beter bekend als 'Het kleine café' enthousiast meegezongen. De stemming zat er goed in, voor we er erg in hadden zat onze speeltijd erop. Afgaande op de reacties van de jubilarissen en hun gasten, hebben ze ons optreden als een positieve aanzet voor een mooi jubileumfeestje ervaren. Zelf hebben we er sowieso van genoten, muziek maken doen we nou eenmaal graag. We wensen beide jubilarissen nog vele gelukkige maar bovenal gezonde jaren toe!

op zondagmiddag aan de Bergsche Maas

Zondagmiddag 11 september 2016 was het weer zo ver. In het intieme vestingstadje Heusden had de plaatselijke Ierse Folk & Shanty groep 'Deining' voor de 3e keer een Irish Folk & Shanty festival georganiseerd. De elf deelnemende groepen, waaronder 'Hodgepodge' kwamen uit heel Nederland, allemaal kleine groepen, niet groter dan 10 personen. Er werd zonder versterking op diverse locaties gespeeld, door 'Hodgepodge' o.a. in de tuin van het Gouverneurshuis, in cultureel café-restaurant 'De Republiek' en op het terras van stadsherberg 'Kareltje'. Er werd ook gespeeld op terrassen van andere horeca gelegenheden en in de haven aan boord van rondvaartboot 'Wiljo'. De optredens begonnen omstreeks 13.00 uur en eindigden rond 17.00 uur met een gezamenlijk optreden van alle deelnemende groepen alsmede publiek met het zingen en musiceren van enkele bekende Ierse ballads op de Vismarkt.

'Hodgepodge' begon in de tuin van het Gouverneurshuis, een prachtige tuin. Ik moest denken aan de hof van Eden, aan 'INT PARADYS' zal ik maar zeggen. Ik kwam op deze wonderlijke gedachte door de prachtige 17e-eeuwse gevelsteen die ik hier onderweg in de Breestraat had gezien, met daarop Adam en Eva 'INT PARADYS'. Het Gouverneurshuis, een gerestaureerd pand in Heusden-Vesting, dateert al uit 1592. Van oorsprong schijnt het de pastorie van de N.H. Kerk te zijn geweest en heeft de bekende Heusdense predikant Gisbertus Voetius er gewoond en gewerkt. Later werd dit karakteristieke huis in gebruik genomen als woning van de gouverneur, de militaire commandant van de vesting Heusden. Enkele gouverneurs luisterden naar klinkende namen als Charles de Levin, Floris van Brederode, Maximiliaan de Hornes, Willem van Nassau, Jacob van Wassenaar en Johan Theodoor Baron van Friesheim, wiens praalgraf in de Grote of Catharijne-kerk te bewonderen is. Als museum vertelt het de geschiedenis van Heusden. Het zij zo, allemaal leuke 'weetwatjes' maar voor ons optreden uiteraard niet relevant. Te merken aan de enthousiaste reacties van het publiek, moet onze muziek daar in die binnentuin prima hebben geklonken. Mogelijk zelfs analoog aan de hemelse klanken zoals die ooit hebben geklonken 'INT PARADYS'.

Het tweede optreden van 'Hodgepodge' vond plaats in cultureel café 'De Republiek' gevestigd in een rijksmonument aan de Hoogstraat. Het gebouw dateert van ongeveer 1600. De naam 'De Republiek' verwijst naar de patriottentijd in Heusden rond 1794. Het pand vervulde toen een belangrijke historische rol. We speelden nu binnen, maar ondanks het fraaie weer hadden we evengoed weer een enthousiast publiek.

Het derde optreden die middag van 'Hodgepodge' speelde zich af op het royale terras van stadsherberg 'Kareltje', een sfeervol Bourgondisch restaurant. De porties kibbeling waren ernaar, maar de smaak was minder, kennelijk gebakken in afgewerkte smeerolie. Het mocht de pret niet drukken! Het terras lag mooi en vrij gelegen op het zuid-westen, we zaten en speelden aan het eind van de middag dus nog lekker in het zonnetje. Wel jammer dat het volume van onze muziek op bepaalde plekken op het terras behoorlijk gereduceerd werd door een aantal glazen windschermen. Zo rond vijf uur hebben we met z'n allen de Vismarkt opgezocht, waar we als gezegd, hebben meegedaan aan de gezamenlijke slotmanifestatie. Einde van een mooie muzikale zondagmiddag in een vestingstadje aan de Bergsche Maas.

Hodgepodge on holiday, time to recharge!

Dinsdag 12 juli 2016. Na alle optredens in de afgelopen maanden, gaat 'Hodgepodge' er even een poosje tussenuit om op te laden. Even tijd vrijmaken voor andere dingen dan muziek alleen. Hoewel, met muziek is natuurlijk niks mis, muziek maken of beluisteren we praktisch altijd, en sowieso in de vakantie! Mogelijk kunnen we daarom beter zeggen, dat ieder voor zich een poosje tijd vrij gaat maken om welke muziek dan ook in een andere context te maken of te beluisteren. Maar welke muziek dat ook mag zijn, één soort hebben we met z'n zessen buiten de 'Irish ballads & folk music' gemeen, het lied van de zee! Je kan van een stel muzikanten, die elkaar middels het zeezeilen hebben leren kennen, natuurlijk ook moeilijk anders verwachten!

Die rustgevende werking van de cadans en het geluid van golven, wind en een goed zeilschip onder dat immense zwerk. De dynamiek brengt je in een gemoedstoestand die je zowel nietig als één doet voelen met het universum. Een gevoel dat je op het vaste land niet of nauwelijks zal beleven, ja misschien op een kameel in de Sahara. Scheepsarts en poëet J.J. Slauerhoff (1898-1936) vatte in zijn korte leven zijn gevoelens ooit samen in een gedicht genaamd:

'Zeekoorts'

Ik moet weer op zee gaan, een goed schip en in 't verschiet
Een ster om op aan te sturen, anders verlang ik niet.
Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout, het zeil ertegen,
Als de dag aanbreekt over grauwe zee, door een mist van regen.

Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust,
Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust,
't Is stil hier, 'k verlang een stormdag, met witte jagende wolken
En hoogopspattend schuim en meeuwen om kronk'lende kolken.

Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen?
Maar gelaten door de wind gaan, weg uit de stad van steen.
Geen vrouw, geen haard verwacht mij. Ik blijf ook liever zonder.
'k Heb genoeg aan een pijp op wacht en een glas in 't vooronder.

Vooral de eerste twee verzen spreken tot de verbeelding van ons zeezeilers. Wat het derde vers betreft heeft de realiteit ons inmiddels wel geleerd, dat we ons daar wat minder enthousiast in kunnen verplaatsen. Maar dat terzijde 'Zeekoorts' is en blijft een prachtig gedicht!

Goed, tijd om op te laden dus! Ben benieuwd welke muzikale inspiratiebronnen er de komende zes à acht weken door een ieder van ons zullen worden aangeboord. Welke het ook mogen zijn, het zal de muzikaliteit en het enthousiasme van 'Hodgepodge' in het nieuwe seizoen sowieso ten goede komen!

'Hodgepodge' op dubbelfeest in Harderwijk

'Artist Impression' jachthaven 'De Knar' en omgeving.

Het was zaterdag 9 juli j.l. in Harderwijk gezellig druk op jachthaven 'De Knar'. Logisch, wat kan je nou nog meer verlangen op een dubbelfeest? Dubbelfeest, niet in de eerste plaats omdat de weergoden, op een paar spettertjes na aan het eind van de middag, zo goed meewerkten, al was dat natuurlijk wel mooi meegenomen. Nee, maar omdat de 85 jarige jubilaris w.s.v. Flevo (1931-2016) na 20 jaar knokken en onderhandelen met overheden en allerlei instanties ook nog eens kon zeggen, dat ze de trotse eigenaar is van een splinternieuwe jachthaven, voorzien van alle denkbare accommodaties. En dat deze jachthaven, zoals nevenstaande illustraties bij benadering al laten zien, bovendien op één van de mooist locaties in Harderwijk is gesitueerd. Prachtig, namens 'Hodgepodge' proficiat!

Plan 'Waterfront' in Harderwijk.

(De oude jachthaven 'De Knar' moest voor de ontwikkeling van het 'Waterfront' verhuizen naar een nieuwe plek. De nieuwe situatie van de jachthaven, uiteraard integraal onderdeel van plan 'Waterfront', is een klein stukje in n.w. richting opgeschoven en ligt bovendien t.o.v. de oude situatie een kwartslag gedraaid).

Om de feestelijkheden op het haventerrein luister bij te zetten, hadden de organisatoren een aantal bands en zangkoren uitgenodigd. Behalve 'Hodgepodge' waren dat 'de Bladbloazers', de 'Krasse Knarren', de 'Aalzangers' en 'Kokkels en Mokkels'. En 's avonds gingen in 'de Kop van de Knar', het riante clubhuis van w.s.v. Flevo, de beentjes van de vloer met coverband 'That's for U'.

Het podium werd gevormd door een grote oplegger.

Prachtig allemaal, voor elk wat wils dus. 'Hodgepodge' was voor de tweede helft van de middag ingepland. Op het haventerrein hebben we op een groot podium circa drie kwartier ons beste beentje voorgezet met songs als o.m. 'The lord of the dance', 'Sean South from Garryowen', 'I'm a man you don't meet every day', 'The hills in the Highlands' en 'Working man'. 'Hodgepodge' besloot zijn bijdrage in de muzikale middag-feestvreugde met het alom bekende 'The drunken sailor'. Het was weer mooi! Rest ons om w.s.v. Flevo middels dit medium te bedanken voor de uitnodiging, en de vereniging voor nu en in de toekomst alle goeds toe te wensen op deze prachtige en bijzonder unieke locatie! 'De Kop van de Knar' ofwel 'a way of life'.