Start vaarseizoen, muzikaal intermezzo!

Het was zaterdagavond op jachthaven de Knar in Harderwijk een gezellige boel in het stampvolle clubhuis van watersportvereniging Flevo. Allemaal blije gezichten, want het vaarseizoen was weer geopend. Hoewel, de meesten waren natuurlijk al een maandje of iets langer aan het varen. En een aantal diehard's varen zelfs 's winters door, zolang het water maar vloeibaar is. Maar dat terzijde, zo af en toe moet je gewoon eens een moment kiezen om iets uitbundig met z'n allen te vieren. Ongetwijfeld blijkt de opening van het vaarseizoen voor velen zo'n moment!

Flevo's eigen shantykoor 'De Krasse Knarren' beet even over acht de spits af. Onder de bezielende leiding van Kenny Weekenstro, werd het bekende, maar altijd weer prachtige 'Hoor je het ruisen der golven' gebracht, compleet met een huilende sirene. De stemming zat er gelijk al aardig in. Een aanstekelijke stemming die ze met songs als o.a. 'Mingulay boat song', 'Seemann', 'Sloop John B', en 'De vrouw van schipper Ké' moeiteloos wisten te handhaven. We werden met z'n allen meegesleept door het enthousiasme en elan waarmee de zangers van shantykoor 'De Krasse Knarren' ons aangenaam verraste.

Ontwikkelingen rond nieuwe 'Jachthaven de Knar' begin 2015. 

Vanaf negen uur nam 'Hodgepodge' de muzikale honneurs over van 'De Krasse Knarren'. Met onze openingssong 'Sing Irishman Sing' werd de toon gezet voor de rest van de avond. Al snel merkten we, dat we met ons repertoire van Irish ballads en folk songs, de feestelijke sfeer aardig op niveau konden houden. Er werd gezongen en gelachen, en er werd gedanst, er waren borrelhapjes en lekkere drankjes, kortom de sfeer werd met het uur uitbundiger. Prachtig te ervaren hoe dat gaat op zo'n avond. Echter even over twaalf was het wel mooi geweest, en sloten we onze muzikale bijdrage af met het alom bekende 'Goodnight Irene'. En passant werd 'Hodgepodge' vervolgens in het dankwoord door Flevo uitgenodgd om volgend voorjaar de opening van het in aanbouw zijnde nieuwe clubhuis (zie luchtfoto) luister bij te zetten. Dat duurt nog even, maar te zijner tijd doen we dat bij leven en welzijn uiteraard met veel plezier!

Alvorens de versterkingsapparatuur en onze instrumenten in te pakken, hebben we met een biertje en een aantal feestgangers nog een genoeglijk uurtje om de tafel zitten ouwenelen.

Party at The Dubliner with Hodgepodge

Het was weer even heel gezellig aan boord van de 'Kind of Magic', het pied-à-terre waar we ons j.l. zondag hadden verzameld voor ons optreden 's avonds in 'The Dubliner'. Henk had zijn zeiljacht voor deze gelegenheid in de Oude Haven praktisch voor de deur van 'The Dubliner' afgemeerd. Maar ja, het is zo acht uur, en er moest vóór het optreden nog wel het één en ander gedaan worden. We moesten onze geluidsinstallatie nog installeren en afregelen, en tussendoor ook nog ergens een hapje zien te bemachtigen, van die dingen. Dus zijn we rond zes uur maar snel aan de slag gegaan in 'The Dubliner'. Toen we de boel een uurtje later hadden geïnstalleerd, hebben we ons als een speer naar het nabij gelegen restaurant 'De Proeftuin' begeven. Een begrip in Enkhuizen, maar de tijd ontbrak ons eigenlijk omdat deze keer zelf ook als zodanig te ervaren, evengoed hebben we er prima gegeten. Verkwikt en verzadigd stonden we even over acht op ons podiumpje in 'The Dubliner' en beten we met de ballad 'Sing Irish Man Sing' de spits van ons repertoire. Erg druk was het nog niet, maar wat niet is kon nog komen, nietwaar?

Het feestje was in ieder geval begonnen, niet alleen voor ons maar ook voor Levie Leenders, onze geluidsman voor deze gelegenheid. En uiteraard ook voor ons vertrouwde supportersclubje, dat goed was vertegenwoordigd, en een tiental gasten aan de bar. Prima, maar het zou toch evengoed wel mooi zijn als de tent nog wat voller zou lopen. Arnold van de Kamp, onze gelegenheids cineast en fotograaf, had een beetje problemen met het licht. Het was inderdaad vrij donker, maar ja Arnold dat is natuurlijk wel een beetje 'des pubs', het is niet anders. Het gaat ons per slot van rekening primair om het vast leggen van de sfeer en de muziek, en niet om mooie plaatjes, nietwaar? En zo hebben we met z'n allen in het kader van St. Patrick's Day enthousiast de toon gezet voor een heel genoeglijke avond in 'The Dubliner'.

Volle bak is het tot lichte frustratie van de kroegbaas niet geworden. Jammer, volgende keer misschien toch maar anders organiseren. Evengoed was het gezellig. Er werd gedanst, en er werd ook meegezongen met enkele ballads. Kortom, er was een plezierige klik met het publiek, en dat speeld altijd lekker. Wat trouwens ook bijdroeg aan de sfeer, waren de verrichtingen van onze geluidsman. Perfect zoals die jongen dat regelde, die zouden we er met optredens vaker bij moeten hebben! Daar moeten we het op de volgende repetitieavond toch eens over hebben. In overleg met de kroegbaas, hebben we rond twaalf uur met het alom bekende 'Good Night Irene' een punt gezet achter onze musicale bijdrage aan de feestavond. Einde van een mooie avond in Irish pub 'The Dubliner' in het zeker voor ons zeilers zo oude en vertrouwde Enkhuizen!

Mengtafel in balans met 'Hodgepodge'

Gitaar, Zang, Accordeon, Trekzak, Flatback Mandoline, Banjo, Dobro, Spoons, Bodhran, Cajon, Fluit en Mondharmonica, ziedaar zo ongeveer het instrumentarium van 'Hodgepodge'. We kunnen er met z'n zessen redelijk tot goed mee overweg vinden we zelf, maar een objectieve beoordeling in deze laten we uiteraard graag aan ons publiek over. Echter hoe dan ook, zelf ontlenen we sowieso veel plezier aan ons samenspel!

Maar soms, wanneer we ergens op locatie met versterking speelden, waren de meningen over balans en volume vaak verdeeld. Terwijl er door ons vóór het optreden toch best veel tijd en energie gestoken werd in het regelen van het mengpaneel, dat in feite een vak apart is.
(Een mengpaneel voegt signalen van bijvoorbeeld microfoons of instrumenten samen tot één of meerdere 'mixen'. Je kan er ook het volume van de verschillende signalen mee instellen, zodat niet alles even hard klinkt).
Maar ondanks alle inspanning vooraf, had achteraf iedereen wel weer wat aan te merken. Dan weer had iemand zichzelf niet of nauwelijks kunnen horen, wat heel beroerd speelt, dan weer was het die of die sectie, die te hard of te zacht was overgekomen. Er was na een optreden met versterking altijd wel wat te mekkeren. Dat moest veranderen, daar waren we het over eens!

Daartoe hebben we onlangs in 'Centrum De Zin' eens een keer een dagje de tijd genomen om het één en ander in samenwerking met een geluidstechnicus voor eens en altijd goed en gebalanceerd in te regelen. En dat is aardig gelukt vinden we zelf. De standen van alle relevante schuiven en knoppen, en dat zijn er nog al wat, staan nu goed en gedocumenteerd. Zowaar een feestelijke anekdote in de recente geschiedenis van 'Hodgepodge'.

Feest met 'Hodgepodge'

Acht kruisjes halen is een goede reden voor een feestje met muziek voor familie en vrienden, zal Leo mogelijk hebben gedacht. Een feestje met muziek, maar wat voor een muziek? Hoe dan ook, we waren blij verrast dat hij voor het muzikale arrangement van zijn feestje voor 'Hodgepodge' heeft gekozen. Het was naar ons idee een geslaagde avond in 'de Rumels'. De vrolijke sfeer en het enthousiasme van de mensen werkte zo aanstekelijk, dat we met veel bravoure, een nog nimmer bij een optreden gespeeld nummer aandurfden. En met succes!

Irish & Christmas Carol on the Vischmarkt

Christmas Carol Harderwijk staat voor muziek, gezelligheid en nostalgie. Dat hebben we ondanks kou en regenbuien ook het afgelopen weekend weer kunnen ontdekken. De hele binnenstad van Harderwijk stond in het teken van 'A Christmas Carol', het beroemde kerstverhaal van Charles Dickens. De Vischmarkt was van vrijdag tot en met zondag omgetoverd tot een gezellig horecaplein, waar we met een drankje en een hapje konden genieten van de vele koren en bands uit Harderwijk en omstreken. Vanaf het muziekpodium nabij de Vischpoort klonk een breed scala aan klanken over de markt. Van jazz tot rock, en van harmonie tot wereldmuziek, pop- en kleinkoor en nog veel meer. In totaal twintig muziekgezelschappen, waarbij op zaterdagmiddag ook 'Hodgepodge' een uurtje van de partij was, hebben allemaal in hun eigen genre hun beste kerstbeentjes kunnen voorzetten. Het viel vanwege de kouwe vingers niet altijd mee, bovendien waren de instrumenten vrij snel ontstemd. We waren uiteraard niet de enige die met dit euvel te kampen hadden. Maar de valse nootjes die ons zo af en toe parten speelden, bedierf mede door de reacties van het publiek het speelplezier gelukkig niet!

Impressies (II) 'Hodgepodge'

Een collage van filmfragmentjes en foto's rondom diverse optredens van 'Hodgepodge'.

Ballads about Irish Rebels

Momenteel zijn we even druk bezig een aantal Irish Christmas Carols onder de knie te krijgen voor het optreden op de Vischmarkt in Harderwijk op zaterdag 13 december a.s. Instuderen van de ballad 'Sean South From Garryowen' die we we onlangs aan ons reguliere repertoire hebben toegevoegd, laat daarom even op zich wachten. Maar na de Christmas Carols gaat 'Hodgepodge' de muzikale vertolking van deze mooie republikeinse ballad uiteraard grondig aanpakken.

De ballad 'Sean South From Garryowen' is geschreven door Sean Costelloe in de jaren zestig van de vorige eeuw op de melodie van de vele decennia daarvoor geschreven ballad 'Roddy McCorley'. Beide ballad's gaan over verzet tegen onderdrukking en strijd voor onafhankelijkheid, weg met de Britse overheersers en hun loyalisten. 'Sean South From Garryowen' is gebaseerd op een gebeurtenis in de jaren vijftig ten tijde van de IRA, 'Roddy McCorley' is op de Ierse opstand gebaseerd rond 1798, 159 jaar eerder dus!

Sean South (1928-1957) was lid van een IRA afdeling die onder leiding van Sean Garland op nieuwjaarsdag 1957 een aanslag deed op de Royal Ulster Constabulary kazerne in Brookeborough, County Fermanagh, Noord-Ierland. Een aanslag die hij niet overleefde, alles ging mis, Sean South en Fergal O'Hanlon, een kornuit van hem overleden ter plaatse aan de opgelopen verwondingen tijdens de inval. Seán South, geboren en getogen in Limerick, werkte daar na zijn schooltijd bij een lokaal houtimport bedrijf. De streng katholieke South was actief lid van een aantal organisaties, waaronder de Gaelic League, Legioen van Maria, Clann na Poblachta en Sinn Féin. In Limerick richtte hij de lokale tak op van Maria Duce, een radicale katholieke organisatie. Voordat South zich opgaf bij de militaire tak van de IRA, had hij een militaire opleiding genoten tot luitenant bij het Ierse reserveleger, de LDF, de latere FCA (An Forsa Cosanta Áitiúil of Local Defence Force). Op nieuwjaarsdag 1957, stak de kennelijk steeds verder radicaliserende South, samen met dertien IRA vrijwilligers de grens over naar County Fermanagh, om een aanval te doen op de Royal Ulster Constabulary kazerne in Brookeborough. Zoals gezegd kwam hij daarbij samen met een maat om het leven. Ondanks dat er meer kornuiten van zijn groep bij de aanval gewond waren geraakt, wisten deze de dodelijk getroffen Sean South en Fergal O'Hanlon tijdens hun vlucht voor het Britse leger nog mee te nemen, en te verstoppen in een oude zandstenen schuur. Van de brokstukken van de daarna door het Britse leger vernietigde schuur is later een gedenksteen gemaakt. Geïnspireerd door deze gebeurtenis heeft Sean Costelloe dus o.m. de patriottische ballad 'Sean South From Garryowen' geschreven. De ballad is daarna door de fraaie muzikale vertolking van de 'Wolfe Tones' erg populair geworden.

Het verhaal van de gevangen genomen en geëxecuteerde Roddy McCorley uit 1798 heeft tot op de dag van heden generaties Ierse republikeinen geïnspireerd zich met elkaar te verenigen. De rebellenleider tijdens de Ierse opstand van 1798 werd echter door de Britten en loyalisten als een crimineel gezien. Over zijn precieze rol in de Ierse opstand en de 'Slag van Antrim' blijken overigens weinig bewijsstukken te vinden. Het enige schijnt een op 2 maart 1800 in Belfast gepubliceerde brief te zijn, waarin staat vermeld dat er een vreselijke optocht plaats vond van Antrim naar de Toomebridge in Toome (ca. 18 km!?) t.g.v. de executie van de door de krijgsraad veroordeelde crimineel Roddy McCorley. En als waarschuwing voor familie, vrienden en anderen moesten zoveel mogelijk mensen getuige zijn van de executie op de brug over River Bann.

In de ballad 'Roddy McCorley' worden echter zijn grote daden als een rebellenleider bezongen, hij is een patriot, een held. Maar in genoemde brief wordt hierover dus met geen woord gerept. In plaats daarvan wordt McCorley als een beruchte crimineel afgeschilderd. Een ellendeling die met zijn kornuiten op alle fronten jarenlang niets dan misère heeft veroorzaakt. Kwalificaties die met geen mogelijkheid in de prachtige ballad te herkennen zijn. Er wordt dan ook algemeen aangenomen dat genoemde brief is geschreven door een notoire tegenstander van Roddy McCorley. Geschreven door een loyalist, die elke actie en vorm van verzet tegen de Britse overheerser als een misdaad beschouwde!

Roddy McCorley is aanvankelijk begraven onder de brug waarop hij is geëxecuteerd, maar is in 1852 herbegraven in Duneane. In 1909 heeft ene Francis Bigger een grafsteen opgericht met de inscriptie 'Roddy McCorley, die op de brug van Toome stierf, Goede Vrijdag 1799'