'Hodgepodge' op de 2e Dutch Vogalonga

We speelden amper een kwartiertje toen het begon te regenen. Een buitje dachten we, zo voorbij, bovendien stonden we onder een grote parasol op het terras van restaurant 'De Witte Hoeve', ons kon niks gebeuren. Leuke bijkomstigheid was ook, dat we plotseling aardig wat gehoor kregen van al die schuilende voorbijgangers. Zo begon rond twee uur op zaterdagmiddag 25 juni j.l. ons optreden op de 2e 'Dutch Vogalonga' in Giethoorn.

De 'Dutch Vogalonga' in Giethoorn is geïnspireerd door de Venetiaanse Vogalonga. Met het verschil dat het in Giethoorn niet primair een protest is tegen gemotoriseerde vaartuigen, maar een ode aan de kleine watersport. De 'Dutch Vogalonga' is een vaartocht door de relatief ondiepe wateren van Giethoorn en Nationaal Park Weerribben-Wieden. Punters, roeiboten, kano's, fluisterboten, sloepen en weet ik allemaal niet wat nog meer met weinig diepgang, varen enthousiast rond op de 'Dutch Vogalonga'. Het festijn wordt overdag in het dorp opgeluisterd met o.a. muziek van diverse bands, waaronder 'Hodgepodge' en shantykoren, en 's avonds met een beachparty op het eilandje in de Bovenwiede.

De overvloedige regen heeft de gang van zaken rond ons optreden echter aardig weten te beïnvloeden. De gedachte dat we onder ons parasolletje redelijk droog zouden blijven, bleek al snel een illusie. De regen kwam niet alleen van boven, maar ook van onderen met al dat opspattende water. Slecht voor de instrumenten en nog link ook i.v.m. elektrische aansluitingen. De keuze was stoppen of binnen verder spelen. In overleg met 'De Witte Hoeve' konden we gelukkig voor de laatste optie kiezen, en hebben we onze instrumenten, toen het even wat minder hard ging, als de wiedeweerga naar binnen gesleept.



Ook al waren we enigszins klam en nat geworden, uiteindelijk stonden we daar natuurlijk ook prima, en over belangstelling hadden we ook niet te klagen. Maar ja, wat zal ik zeggen, het was wel iets anders dan het op de wal opluisteren van een langstrekkende 'Giethoornse Canal Parade', en daarop hadden we stiekem wel een beetje gehoopt. Jammer, het was niet anders! Ons humeur heeft er overigens niet onder geleden, en volgens ons van het publiek ook niet. We hebben lekker gespeeld, echter de beachparty hebben we vanwege de omstandigheden maar laten schieten. Die houden we hopelijk tegoed, want bij leven en welzijn is 'Hodgepodge' bij de volgende 'Dutch Vogalonga' weer graag van de partij!

Muziek, muziek, muziek 't was alom muziek

Het 'Fête de la musique' is volgens Bartjens een van oorsprong Frans jaarlijks terugkerend muziekfestival op of rond 21 juni, dat vooral amateurmuzikanten de kans geeft op te treden in een straatfeestachtige sfeer. De toegankelijkheid en de vrijwillige inzet van de muzikanten zijn de pijlers van het idee. Het wordt sinds 1982 in alle gemeentes van Frankrijk gevierd, en later ook buiten het land, in onder meer België en Duitsland. En in veel plaatsen wordt het tegenwoordig ook in Nederland gevierd o.a. in Ermelo zoals j.l. zaterdag 18 juni. was er weer bij, en wel voor de vierde keer op rij. Zie de stukjes hierover in nevenstaand blog-archief t.w. Hodgepodge sur Fète de la Musique à Ermelo van 22 juni 2013, 'Hodgepodge' op FdlM van 21 juni 2014 en Hodgepodge, dag van muziek in Ermelo van 20 juni 2015.

Deze keer gaven we om 12.00 uur 'acte de présence' op Plein ING/Aldi. Het luifeltje van de ING bank bood nauwelijks of geen beschutting toen we gelijk al een regenbui over ons heen kregen. Desalniettemin speelden we zo goed en kwaad als het ging door. Gelukkig is het bij die ene bui gebleven. Onze tweede standplaats was bij 'Het Pakhuis' onder molen 'De Koe'. Dat ging al wat beter, maar nog beter ging het op het terras van café 'De Molenaer' onze derde standplaats. Echter het optreden in proeverij 'De Ontmoeting' spande naar ons gevoel de kroon. Het was ons vierde optreden die dag en hekkensluiter. En omdat het daar zo lekker ging (dat had uiteraard alles met de akoestiek te maken) zijn we er met enkele trouwe fans maar blijven eten ook. Pannenkoek, aanrader was een 'Frans Favoriet' met appel , banaan, rozijn en kaas, inderdaad om je vingers bij op te eten. Maar zo gek waren we uiteraard niet, want dan kunnen we volgend jaar 'Fete de la Musique' zelfs nog niet op eigen buik schrijven. Afijn, alles bij elkaar genomen was het weer een mooi muziekdagje in Ermelo!

Elburg, een zomeravond Irish Pub Music

'Hodgepodge' was vrijdag 10 juni j.l. voor de tweede keer van de partij op 'Elburg goes Irish'. Een jaarlijks pubfestival van Ierse folkmuziek in een aantal café's in Elburg. 'Hodgepodge' had van de organisatie de 'City Bar' als standplaats toegewezen gekregen. Een klein maar oergezellig cafeetje aan de Jufferenstraat, midden in het historische centrum.
De aftrap van het pubfestival werd vóór in de avond gegeven door 'The Old Dutch Boys', de gastheren zal ik maar zeggen, met een optreden in de fraaie muziektent op de markt, en vanaf halftien ging het los in de diverse pubs. Buiten 'The Old Dutch Boys' en 'Hodgepodge' waren de volgende bands nog van de partij t.w. 'Wheatbread' in de Zilverzoen, 'Erin go Bragh' in grand café De Vischmarkt en 'Those two' in ’t Olde Reghuys.
We hebben lekker gespeeld in een volle 'City Bar' met bij tijd en wijle een óver enthousiast publiek. Wel jammer dat we het vanwege zijn vakantie nog zonder banjoist moesten stellen. Maar achteraf misschien maar goed ook, want het zou daar met z'n zessen wel een heel erg krappe bedoening geworden zijn. Als het met al die fraaie ballads en folkrocknummers in de andere café's net zo enthousiast en gezellig aan toegegaan is als bij ons, en daar gaan we vanuit, kan de organisatie terugblikken op een geslaagd pubfestival. 'Hodgepodge' is volgend jaar bij leven en welzijn in ieder geval weer graag van de partij!

over een shanty- en folkfestival in Uden

Het Udense festivalrooster

'Hodgepodge' was één van de negen deelnemende bands aan het Udense shanty- en folkfestival op j.l. zaterdag 4 juni. Shantyliederen werden vroeger doorgaans op grote zeilschepen gezongen om de arbeidsmoraal aan boord te bevorderen. 'Hodgepodge' is eigenlijk meer van de Ierse folk, zoals ze de traditionele muziekstijl uit Ierland plegen te noemen. Maar omdat er bij 'Hodgepodge' ook nog wel eens shanty's en pubsongs voorbij komen, passen we uiteraard prima in de doelgroep van het Udense festival, waar we gisteren voor de tweede keer op rij aan deelnamen. Al waren we deze keer wel slechts met vier man, door omstandigheden moesten we het nu zonder banjo doen en één accordeon minder. In tegenstelling tot vorig jaar, toen het nogal een waterige bedoening was, (zie in blogarchief stukje: 'Hodgepodge en het shantyfestival Uden' op 5 september 2015) hadden we nu meer geluk met het weer. Maar aan de organisatie op logistiek gebied was weinig of niets veranderd. Hoewel ons speelplezier er geenszins onder geleden heeft, vonden we ook nu weer een halfuurtje spelen per locatie inclusief installeren echt aan de krappe kant. Het zij zo! Het was weer leuk om te ervaren hoe het winkelende publiek op onze muziek reageerde. Hoewel er uiteraard genoeg mensen waren die gewoon doorliepen, kregen we van de meeste mensen op de één of andere manier wel respons. De één bleef even staan, stak een duim op en ging snel weer verder, de ander bleef wat langer hangen en maakte soms een foto, en weer een ander ging er bij zitten en maakte na afloop een praatje of vroeg ons om een kaartje. Even over halfvijf waren we klaar met spelen, en konden we de boel voor de laatste keer die dag inpakken. Na onze dorst op de Markt te hebben gelest in café 't Stulpke, hebben we ons festivaldagje Uden culinair afgesloten met een eenvoudig doch smakelijk hapje van 'Brabants Lekkerste' aan het Mondriaanplein. Rond halfnegen waren we terug op 't Stulpke 'Hodgepodge' in Harderwijk.

op een gouden jubileumparty in het bos

Bij tijd en wijle krijgt 'Hodgepodge' het verzoek om op een besloten party te spelen. Als we kunnen doen we dat met plezier. Zo ook j.l. vrijdag 27 mei op een gouden jubileumparty in Restaurant 'De Buurtjes', het voormalige koetshuis van het naastgelegen Restaurant 'Boshuis Drie'. Het bruidspaar had ooit elders een keer genoten van onze Irish ballads en folksongs, vandaar. Aldus geschiedde, rond vijf uur liet 'Hodgepodge' de eerste tonen van 'Sing Irishman Sing' via de openstaande deuren en het druk bezette terras ‘het bos van de dansende bomen’ inglijden. Want zo wordt het Speulderbos rondom 'Boshuis Drie' (bouwjaar 1765) in de volksmond genoemd, de stammen lijken in de nevel te bewegen. Het schijnt één van de mooiste en oudste bossen van Nederland te zijn. Een soort oerwoud met kromme, in wonderlijke bochten gegroeide eiken- en beukenbomen. De natuur mag hier haar gang gaan. Glanzende sparren, knoestige, groen bemoste eiken, varens en halfvergane stammen. Het bos is mysterieus en uniek, en ook nog een paradijs voor vogels, herten, dassen en wilde zwijnen. Kortom een prachtig gebied voor wie van uitgestrekte bossen houdt.

Met Restaurant “De Buurtjes” hebben ze het oude Koetshuis zoveel mogelijk in oude luister willen herstellen. Veel authentieke details zijn intact gelaten, oude balken, spanten, rieten kap, dat soort dingen. En ergens in een hoek van deze prachtige, maar vrij donkere ruimte stonden wij dus lekker te spelen. En als gezegd, de gasten zaten heerlijk buiten op het terras te genieten van het mooie weer, de drankjes en de schone klanken van de Irish Ballads, die de trommelvliezen zo aangenaam wisten te beroeren, voordat ze in ‘het bos van de dansende bomen’ waren weg geëbt. Na de maaltijd hebben we conform afspraak nog een halfuurtje gespeeld, en toen zat de taak van 'Hodgepodge' erop. Nadat op vriendelijk verzoek, een kleindochter nog even gebruik had gemaakt van onze geluidsinstallatie om haar opa en oma een mooie ballade toe te zingen, hebben we de spullen ingepakt en zijn we vertrokken. Maar niet na eerst afscheid te hebben genomen van een gelukkig bruidspaar, hetgeen ons uiteraard ook een goed gevoel bezorgde. En omdat te vieren hebben we later in 'de Kop van de Knar' nog maar een afzakkertje genomen!

'Herensociëteit' in de 'Kop van de Knar'

Dinsdagavond 24 mei 2016, op de vrolijke melodie van 'Sing Irishman Sing' kwamen ze rond halfnegen binnen, de heren van de herensociëteit, terug van een Bottertocht op het Wolderwijd. Enkele heren kwamen al handen klappend binnen, even dacht ik dat ze al voor ons klapten, maar het was de kou die hun parten speelde. Aan de sfeer te merken hadden ze het overigens prima naar hun zin gehad op het Wolderwijd. En toen ze de feestelijk gedekte buffettafel ook nog in de smiezen kregen, kon de avond aan de reacties te zien al helemaal niet meer stuk. Niet zo gek, zelfs vanaf de afstand waar wij stonden te musiceren zag Nico's creatie er al watertandend uit. Salades, gerookte zalm, sliptongetjes en weet ik allemaal niet wat nog meer, heerlijk allemaal. Het culinaire panorama vormde overigens allesbehalve een belemmering voor ons speelniveau, integendeel, we zien vaker lekkere dingen. 'The rising of the moon' was het volgende nummer, dat we zo te zien tot genoegen van de heren, die inmiddels allemaal vrolijk keuvelend aan het aperitief zaten, te berde brachten. En zo zette de herensociëteit zich even later op aanwijzing van Nico en onder muzikale begeleiding van 'Hodgepodge' goedgemutst aan het kostelijke buffet.

Herensociëteit, herenclub, heerenclub, genootschap, broederschap, vriendenkring, gentlemen’s club, gilde, herengilde, orde of dispuut, er zijn vele benamingen voor een club van mannen, die op gezette tijden bij elkaar komen in een sociëteit of andere gelegenheid om het leven door te spreken. Doorgaans is ieder onderwerp in principe toegestaan, maar soms zijn vrouwen, voetbal en auto’s taboe. Hoe dat met onze gastheren zit weten we niet, hoeft trouwens ook niet. Voor 'Hodgepodge' was het van belang, wat de heren op een avond als deze van onze muziek vonden. Lang hebben we daarover niet in het ongewisse gezeten, want dat was gezien het positieve enthousiasme waarmee we werden bejegend al snel duidelijk. En dat speelt altijd weer prettig.

Met het nummer 'Goodnight Irene' hebben we rond elf uur een punt gezet achter een avond musiceren voor de heren van de herensociëteit. Het was een genoeglijk avondje in een amicale sfeer, lekker gespeeld en de sliptongetjes waren heerlijk!

about Scottish Sail and nosing & tasting

Zaterdag 21 mei 2016, op naar de vierde editie van 'Scottish Sail'. Even over één werden aan de Havenkade in Zeewolde de trossen van zeilschip 'Sula' gelost. Met een stevige westen wind over dwars, werd koers gezet naar eiland 'de Zegge' in het Wolderwijd iets ten zuiden van Zeewolde. Recht voor de boeg dus, op een klein kwartiertje varen. Het is knap grijs maar gelukkig droog.
Alweer voor de derde keer op rij isuitgenodigd om het 'Scottish Sail' evenement muzikaal luister bij te zetten, samen met enkele pipes and drums van 'The Seaforth Highlanders of Holland' uit Voorthuizen en Rosalie en Madelief Wagenaar, danseressen van de 'Rose Irish Dance Company' uit Maassluis.

Nadat Nico de 'Sula' in het pittoreske havenkommetje van 'de Zegge' op onnavolgbare wijze had aangemeerd, het was per slot van rekening ook zijn boot, konden we uiteraard van boord. We moesten nog even een stukje sjouwen met onze instrumenten, maar de nosing & tasting locatie hadden we vrij snel in de peiling. Bij de flessen, daar moesten we zijn natuurlijk, daar zouden de deelnemers zich straks na de Botterrace en de Highland Games verzamelen voor het exclusieve ruik- en proefwerk. Het probleem dat zich even voordeed was, hoe we ons moesten opstellen. Het waaide inmiddels zeker 5 Bft. daar onversterkt tegenin musiceren zou voor dovemansoren zijn. Achter de rietkraag, met de rug in de wind was de best haalbare opstelling. Het mocht echter weinig baten, het geluid werd grotendeels door de wind meegevoerd, lastig spelen, lastig luisteren. Maar de stemming was daarentegen prima, en naarmate de nosing & tasting vorderde steeds beter. Hoe kon het ook anders met zulke voortreffelijke verzorgers. We werden met z'n allen door connoisseur Wim de Ridder (en zijn vrouw) van Pernod Ricard Nederland ongelooflijk verwend met heerlijke whisky's. Een exclusieve selectie van Glenlivet, Aberlour, Scapa, Longmorn en weet ik wat nog meer. Waarbij we uiteraard ook nog uitgebreid tekst en uitleg kregen over herkomst en productie van de goddelijke drankjes. Ik moest wel lachen toen ik iemand hoorde zeggen 'als je dit allemaal kunt onthouden ben je dus een geheelonthouder'. In dit verband een soort van contradictio in terminus, prachtig. 'Scottish Sail' een mooi evenement. Het is zoals gezegd inderdaad oud hout, wind en zeilen. Highland Games, gerookte vis, whisky amuses, Schotse muziek, exclusieve Single Malts en open podium met Celtic workshops als Riverdance en Tapdance. En tussen alle bedrijven door trad beurtelings op met eerder genoemde pipers en danseressen. Winderig, maar we hebben genoten met z'n allen, wat 'Hodgepodge' betreft voor herhaling vatbaar!